Όλα περιστρέφονται γύρω από το τυρί, γεγονός που αρχικά είναι χαριτωμένο, αλλά γρήγορα καταντάει μονότονο.
Στον τομέα της δράσης, το παιχνίδι αντλεί έμπνευση από τα κλασικά FPS, προσφέροντας ένα ικανοποιητικό σύστημα μάχης. Αν και τα γραφικά σε ασπρόμαυρο στυλ είναι εντυπωσιακά, η εμπειρία του παίκτη υπονομεύεται από αδύναμα όπλα και επίπεδα που ανακυκλώνουν κλισέ μηχανισμούς μάχης. Παρά τις αδυναμίες, το gameplay είναι αρκετά καλό για να συγκρατήσει το ενδιαφέρον του παίκτη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των 12 ωρών.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη απογοήτευση έγκειται στην έλλειψη πραγματικής συμμετοχής του παίκτη στη διαδικασία της έρευνας. Αντί να χρειάζεται να συνδυάσει στοιχεία, ο Jack απλώς αντιλαμβάνεται αυτόματα πού πρέπει να πάει. Αυτό αφαιρεί την αίσθηση της επίλυσης μυστηρίου, που είναι κεντρική στη νουάρ εμπειρία.
Η έλλειψη πραγματικής συμμετοχής του παίκτη στη διαδικασία της έρευνας αφαιρεί την αίσθηση της επίλυσης μυστηρίου.
Το “Mouse: P.I. for Hire” πετυχαίνει στο να αναπαράγει την αισθητική των 1930s καρτούν και των νουάρ ιστοριών, αλλά η ασυμβίβαστη συνύπαρξη των αφηγηματικών στοιχείων με το shooter gameplay υπονομεύουν την εμπειρία. Εάν απλώς θέλετε να πυροβολήσετε καρτουνίστικα ποντίκια χωρίς να σκεφτείτε πολύ, το παιχνίδι μπορεί να σας διασκεδάσει. Ωστόσο, αν επιθυμείτε μια συνεκτική ιστορία νουάρ, θα αντιμετωπίσετε απογοήτευση.
Πηγή άρθρου: www.ign.com
