Η κατασκήνωση είναι ο τόπος όπου νιώθει ζωντανός, όπως λέει με τον καλύτερό του φίλο, Charness (Aaron Harris), “10 για 2” – 10 μήνες αναμονής για τους 2 μήνες της κατασκήνωσης.
Ο Knoxville, ως ο πενηντάρης σύμβουλος Bob, ξεκινά την αναζήτηση των παιδιών. Οι σκηνές των παιδικών αταξιών, με τη συμμετοχή των Isa Bernal Steiner, Jai Soundar και Alyssa Gervasi, συνδυάζονται με τις γελοίες καταστάσεις όπου μπλέκει ο Bob, θυμίζοντας κινούμενα σχέδια. Ωστόσο, αυτή η ανάμειξη προκαλεί σύγχυση στην ταυτότητα της ταινίας, καθώς εναλλάσσεται μεταξύ τρυφερών στιγμών και υπερβολικών σκετς.
Η ταινία, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Michael Lewen, ανακαλεί μια παλαιότερη εποχή κινηματογράφου, όπως το “Meatballs”. Διαθέτει μια χαλαρή αίσθηση που δεν βλέπουμε συχνά στις μέρες μας. Παρόλα αυτά, υποφέρει από μια ανεπαρκή ανάπτυξη σεναρίου, ασθενή ερμηνείες και λογικά κενά στους χαρακτήρες της.
Είναι σαν το παιδί που κάθεται μόνο του στο τραπέζι του μεσημεριανού – αν του δίνονταν μια ευκαιρία, έχει τόσο δυναμικό να αναδείξει.
Παρά τις αδυναμίες της, η “Tiny Fugitives” έχει μια κρυφή καρδιά που περιμένει να αναδειχθεί. Αν κάποιος της δώσει την ευκαιρία, μπορεί να αποκαλύψει το δυναμικό της. Η ταινία συνδυάζει γλυκές στιγμές με νεανικές περιπέτειες, αλλά χάνει την ευκαιρία να καθορίσει σαφώς την κατεύθυνσή της.
Πηγή άρθρου: www.ign.com
