Η ταινία “Return to Silent Hill” προσπαθεί να διαχωριστεί από το ψηφιακό υλικό με την προσθήκη των αναδρομών στη σχέση Τζέιμς και Μαίρη, αλλά το αποτέλεσμα είναι περισσότερο καμπίσιο παρά ουσιαστικό.
Η ταινία, αν και προσπαθεί να διαφοροποιηθεί με αναδρομές στη σχέση του Τζέιμς και της Μαίρης, αυτές οι προσπάθειες καταλήγουν να είναι περιττές και καμπίσιες. Τα νέα στοιχεία που προστίθενται δεν ενισχύουν την ιστορία, και μάλιστα στο τέλος εγκαταλείπονται, αφήνοντας τους θεατές να αναρωτιούνται για τη σκοπιμότητά τους.
Παρά τις αδυναμίες της, η ταινία διατηρεί ορισμένα από τα οπτικά και ακουστικά στοιχεία του παιχνιδιού που την κάνουν να ξεχωρίζει κάποιες στιγμές. Η παρουσία του σύνθετη Ακίρα Γιαμαόκα στη μουσική συμβάλλει θετικά στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, παραμένει μια υποδεέστερη εκδοχή ενός από τα καλύτερα παιχνίδια τρόμου που έχουν κυκλοφορήσει.
Αν και η ταινία “Return to Silent Hill” δεν προσφέρει κάτι νέο ή ενδιαφέρον, διατηρεί αρκετή από την οπτική και ηχητική γοητεία του αρχικού υλικού ώστε να ξεχωρίζει περιστασιακά.
Συνολικά, η ταινία προσφέρει μια καλύτερη συνέχεια από το “Silent Hill: Revelation”, αλλά δεν καταφέρνει να βελτιώσει ή να προσθέσει κάτι ουσιαστικό στο πρωτότυπο υλικό. Όσοι αναζητούν μια πραγματικά αξιόλογη εμπειρία ψυχολογικού τρόμου, καλύτερα να στραφούν στην ανανεωμένη εκδοχή του “Silent Hill 2”.
Πηγή άρθρου: www.ign.com
