Το “Απόδραση από το Egghead” μου θύμισε παιχνίδια που έπαιζα παλιά, όπου η αλληλεπίδραση με τους άλλους παίκτες ήταν ελάχιστη και το παιχνίδι έμοιαζε να παίζει μόνο του.
Αυτή η ασάφεια αναδεικνύει το μεγαλύτερο πρόβλημά μου με το Egghead: όλο το παιχνίδι μοιάζει ατελές. Από τα λάθη στο εγχειρίδιο, τις ελλείψεις στους κανόνες και τα παραδείγματα, μέχρι και το σχεδιασμό του ταμπλό, είναι δύσκολο να μην αισθανθείς ότι το παιχνίδι εκδόθηκε βιαστικά χωρίς τελική επιμέλεια.
Το ταμπλό, με τις διαδρομές να επεκτείνονται προς τα έξω, είναι οπτικά ενδιαφέρον αλλά δημιουργεί προβλήματα. Πρώτον, απαιτεί περισσότερο χώρο από ό,τι χρειάζεται. Χειρότερα, οι κοντινότερες θέσεις στους παίκτες είναι ανάποδα. Αν δεν παίζεις σε περιστρεφόμενη επιφάνεια ή αν οι παίκτες δεν αγαπούν να διαβάζουν ανάποδα, θα πρέπει να μετακινείσαι γύρω από το τραπέζι για να διαβάσεις τα πλακίδια.
Συχνά αναρωτιόμουν γιατί το παιχνίδι δεν είχε έξι οριζόντιες γραμμές με πλακίδια που συνδέονται από τις πλευρές. Αυτό θα επέτρεπε να είναι όλα προς τους παίκτες, καταλαμβάνοντας λιγότερο χώρο και κάνοντας τα πάντα πιο ευανάγνωστα.
Ένα άλλο παράξενο στοιχείο του Egghead είναι ότι, τουλάχιστον με τους κανόνες όπως είναι γραμμένοι, το παιχνίδι για δύο παίκτες αφαιρεί το χρονόμετρο από την εξίσωση. Υπάρχουν έξι Vegapunks που πρέπει να αποκαλυφθούν πριν ξεκινήσει το χρονόμετρο, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ήττα. Το παιχνίδι τελειώνει όταν ο πρώτος παίκτης ξεφεύγει από τρεις αρχηγούς. Αν συνδυάσεις αυτά τα δύο συστήματα, είναι αδύνατο να ενεργοποιηθεί το σενάριο ήττας. Αυτό δεν φαίνεται να είναι σκόπιμο και μοιάζει με “δεν δοκιμάσαμε αρκετά το παιχνίδι”, αφού ο στόχος στις οδηγίες είναι “Να είσαι ο πρώτος που θα δραπετεύσει από τρεις διαφορετικούς Αρχηγούς και θα φύγει από το Νησί Egghead πριν τελειώσει το χρονόμετρο Vegapunk.” Παίζοντας με δύο παίκτες, ουσιαστικά διαγράφεται το μισό της πρόκλησης. Ως κανόνας, προτείνω να προσαρμόσετε τον αριθμό των Vegapunks ανά παίκτη (2 παίκτες/4 punks, 3 παίκτες/5 punks, 4 παίκτες/6) για να διατηρήσετε την ένταση.
Αυτή η ασάφεια αναδεικνύει το μεγαλύτερο πρόβλημά μου με το Egghead: όλο το παιχνίδι μοιάζει ατελές.
Το “One Piece: Απόδραση από το Egghead” απευθύνεται περισσότερο στο ευρύτερο κοινό παρά στους λάτρεις των επιτραπέζιων παιχνιδιών. Είναι ένα παιχνίδι ζαριών που βασίζεται στην τύχη και απομακρύνεται από τις ουσιαστικές επιλογές. Οι μόνες πραγματικές επιλογές είναι αν θες να ρίξεις περισσότερα ζάρια και ποιο σημείο ανταμοιβής θα πάρεις. Τα υπόλοιπα είναι εκτός ελέγχου σου.
Αν και έχω απολαύσει άλλες προσφορές της Kess, όπως το “Luffy’s Bento Panic”, και περιμένω με ανυπομονησία την πλήρη έκδοση του “Dawn of Liberation”, βλέπω την αξία σε ένα απλό παιχνίδι ζαριών για χαλάρωση. Αν αυτό ψάχνεις και είσαι μεγάλος θαυμαστής του One Piece, μπορεί να βρεις κάποια διασκέδαση στο Egghead. Ωστόσο, είναι δύσκολο να αγνοήσεις τα σφάλματα και τις περίεργες επιλογές σχεδίασης που μειώνουν την εμπειρία. Παρόλο που κάποιες προσαρμογές μπορούν να βοηθήσουν, το “Απόδραση από το Egghead” παραμένει ένα παιχνίδι με ατέλειες.
Πηγή άρθρου: www.ign.com
