Η απρόβλεπτη φύση του εξωγήινου είναι η μεγαλύτερη δύναμη και αδυναμία του “Isolation”.
Το παιχνίδι προσφέρει μια αληθινή αίσθηση επιβίωσης, με την ανάγκη να κρύβεσαι σε ντουλάπες και να περπατάς αθόρυβα. Ωστόσο, η συνεχής επανάληψη αυτών των τακτικών και οι συχνές αναδρομές στις ίδιες περιοχές μειώνουν την αρχική αγωνία. Η δυσκολία του παιχνιδιού, ειδικά στο επίπεδο “Hard”, καθιστά την εμπειρία ακόμη πιο αποκαρδιωτική, καθώς οι πόροι είναι σπάνιοι και το περιθώριο λάθους μικρό.
Μετά από 15-20 ώρες παιχνιδιού, το τέλος είναι απογοητευτικό και δεν ανταμείβει την προσπάθεια. Παρά τη δυνατή αρχή του και την ατμοσφαιρική αναδημιουργία της ταινίας, το “Alien: Isolation” τελικά δεν καταφέρνει να εκπληρώσει τις προσδοκίες. Η Survival Mode, που προσφέρεται ως επιπλέον πρόκληση, δεν προσθέτει κάτι ουσιαστικό μετά την εξάντληση της κύριας καμπάνιας.
Αν και το “Alien: Isolation” φαινόταν πολλά υποσχόμενο, τελικά δεν κατάφερε να γίνει το απόλυτο παιχνίδι Alien που όλοι περιμέναμε.
Συνολικά, το παιχνίδι ξεκινά με προοπτικές αλλά καταλήγει να είναι μια μακρά και επαναλαμβανόμενη εμπειρία που δεν εκμεταλλεύεται πλήρως τις δυνατότητες του κόσμου του Alien. Όσοι αγαπούν την ταινία θα εκτιμήσουν την προσοχή στη λεπτομέρεια, αλλά η παρατεταμένη διάρκεια και η έλλειψη ποικιλίας μπορεί να απογοητεύσουν.
Πηγή άρθρου: www.ign.com
