Ο Δράκουλας χρησιμοποιεί ένα μαγικό άρωμα για να γοητεύσει τις γυναίκες και να βρει την Ελισάβετα.
Η ταινία διατηρεί τους κεντρικούς χαρακτήρες, όπως τη Μίνα και τον Τζόναθαν Χάρκερ, αλλά εισάγει νέους χαρακτήρες με διαφορετικά ονόματα. Ο “Ιερέας” του Κρίστοφ Βαλτς αντικαθιστά τον Άμπραχαμ Βαν Χέλσινγκ ως κυνηγός βρικολάκων, ενώ η Μαρία (Ματίλντα Ντε Άντζελις) αντικαθιστά τη Λούσι, όντας ήδη βρικόλακας που συνεργάζεται με τον Δράκουλα. Η Μαρία κλείνεται σε άσυλο λόγω της βίαιης συμπεριφοράς της, δημιουργώντας μια υβριδική εκδοχή των χαρακτήρων Λούσι και Ρένφιλντ.
Αντί για τις παραδοσιακές Νύφες του Δράκουλα, η ταινία παρουσιάζει μια ομάδα μικρών γκαργκόιλ που τον υπηρετούν. Στην τελική σκηνή, αποκαλύπτεται ότι τα γκαργκόιλ είναι στην πραγματικότητα μικρά αγόρια, τα οποία επανέρχονται στην ανθρώπινη μορφή τους μετά τον θάνατο του Δράκουλα, αφήνοντας ερωτήματα για την προέλευση και τη μεταμόρφωσή τους.
Η ταινία αντικαθιστά τις Νύφες του Δράκουλα με μια ομάδα μικρών γκαργκόιλ που τον υπηρετούν.
Στο τέλος, ο Δράκουλας αποφασίζει να θυσιαστεί για να σώσει τη Μίνα από το να γίνει βρικόλακας. Αντί να παλέψει με τον Ιερέα, συμφωνεί να πεθάνει, συνειδητοποιώντας ότι η αιώνια ζωή του δεν αξίζει χωρίς την αγάπη του. Ο θάνατός του απελευθερώνει τη Μίνα από τη μεταμόρφωση και ο ίδιος, αντί να καταστραφεί, μετατρέπεται σε σκόνη που ανυψώνεται στον ουρανό, υποδεικνύοντας ότι η θυσία του τον εξιλέωσε.
Η νέα αυτή προσέγγιση του Besson στην ιστορία του Δράκουλα προσφέρει μια φρέσκια ματιά στον κλασικό μύθο, με καινοτόμες ιδέες και απροσδόκητες εξελίξεις, προκαλώντας συζητήσεις για τον τρόπο που ανανεώνει τη γνωστή ιστορία.
Πηγή άρθρου: www.ign.com
